9 Aralık 2012 Pazar

Her dokunduğumuz yeni bir keşif...

   Bu yaşımıza kadar çok gördük,çok dokunduk,çok hissetik,çok lezetler tatdık ,bu eylemler bizim için o kadar kolay ki hiç umursamadan dokunuyoruz,yiyiyoruz.Bir amacımız yok keşif yapmıyoruz,seramoni yok duygu sıfır ...

   Ama onlar için o kadar garip ki bu eylemleri gerçekleştirmek.Sonsz bir zevk ve oyun.

  Oğlum...her şeyi ağızına götürerek tanıyorlar bi kere ,çevresini farketmeye başladığından beri o sevinç çığlıkları eksik olmadı evimizden.Siz hiç bulaşık makinesinin kırmızı yanan  ışığını görünce ona dokunmak için çıldıran bir yetişkin gördünüz mü ? ya da açık olan bir çekmecenin dağınıklığı içine girip gık çıkarmadan oynamaktan zevk alan bir adam ? ben görmedim :)

 
  Düşünsenize her dokunuş her tad Amerika nın keşfi gibi.Bir de hava atıyor serseri  Başardım !
 
  Hele ki yeni tadlar denemeye başlamamız ayrı bir olay.Olay derken gerçekten olay :)  iki kaşık yemek için salonun ortasında tv karşında yerler,bazen duvarlar,neredeyse bütün oyuncaları ve tabiki ikimizin de üstü başı yemek ! yemek dediğime bakmayın yememek olsa daha iyi bir tanım olurdu . 6 ay boyunca alıştığı meme'ye veda edeceğini sanıp sürekli ellriyle işret etmesi de iç burkmuyor değil, gel de bu drama dayanarak yoğurt,meyve püresi yedirmeye çalış,Çok zor :( Heleki anne kucağına atlmayı öğredikten sonra o minik adamı ısrarla mama sandalyesinde oturtmak hiç bana göre değil :(




  Annem; "yemek yerken oyun oynanmaz ! "diye öğretmişti ama Gangnam styla ile başlayıp yeni keşfimiz olan LigTv deki maça göre tezahuratlar eşiliğinde biten bir yemek seramonimiz var yapacak bişey yok bir kez maymun olduk geri dönüşü zor,neyse ki üzerinde kuracağım ebeveyn çekingenliğini kaybetmiyeceğim  çünkü hiç bir şey hatırlamayacak :) diye umuyorum .

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder